CULTURE / ARTS / MUSIC / GREEK ARTISTS / & FASHIONISTAS.COM.GR


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΑΘΗΝΑ ΛΕΚΚΑΚΟΥ    
CONCEPT, ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ, STYLING, ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΣΠΙΡΗΣ    
Crédits:
Pericles Kondylatos Art (bijoux, ειδικς κατασκευς)
    

 




…Κατεβανοντας την Πειραις, ρχονταν στο μυαλ μου, στιγμς, που εχαν ντυθε με τα τραγοδια του…
…ταν προσωπικς και αφημνες πσω…
…ταν σαν να τις σερνα σε λιτανεα, μες’ στην σφαλτο, κτω απ τον λιο, που ετοιμαζταν να γρει…
…Ο ταξιτζς γκρνιαζε για την αναδουλει κι’ εγ ευχμουν σε να θαμα, που θα μας διωχνε την μιζρια…
…Δσκολη εποχ και ζω βιασμνη, χωρς λεος…
…“…κπου απναντι εναι το νησ, που 'χει κορλλια κι’ η αμμουδι χρυσ…”…
…Τρα, που εχαν πια απομυθοποιηθε λα και δεν εχα λλα εδωλα, πγαινα να συναντσω ναν νθρωπο, που σεβμουν ακμη…
…Του χρσταγα για “…τ' αγρι, που ξεγλστρησε σαν χλι κι’ φερε μια ττοια χμαιρα ξαν στο φς…”…
…Ττε, αλλ και τρα ακμη, πιστεω τι αν η μουσικ ταν θρησκεα, ο Σταμτης Κραουνκης θα ταν γιος…


…Εναι γιος, ο Σταμτης Κραουνκης;
…χι…
…Εμαι μως εργτης, δκαιος, πειραχτρι…
…χω δαμονα, λλοτε της αγιτητας και λλοτε της σωματικς αμαρτας…
...Μνο εκε, αμαρτνω…
…Η ψυχ μου, νομζω, δεν αμαρτνει…
…Αλλ αν η μουσικ εναι θρησκεα, εγ εμαι νας απ εκενους, τους φτωχος περιπλανμενους ημι-γιους,
που περισυλλγει με την ακο του, την ψυχ του και τα μτια του, τα πργματα των ανθρπων,
που ξεχννε…
(...ρες –
ρες, το αισθνομαι αυτ, πρα πολ ντονα...)
…Μπορε να εναι να ποτρι μισοπιωμνο ποτ, …να φιλ ξεχασμνο σε να τζμι, …να ροχο , που αφθηκε σε λλο σπτι,
…να ζευγρι γυαλι ηλου, που ξχασε κποιος να τα πρει, φεγοντας…
…Μπορε να αγισει κποιος σμερα;
…Να αγισει, χι…
…Αλλ να βαδσει τον δρμο του,  …να εναι ο εαυτς του, χωρς να φοβται αυτ, που εναι, ναι…
…Κι’ αυτ εναι νας δρμος προς την αγιτητα…
…Ποιος θα θεωροσες σγχρονους αγους;
…Ο Stephen Hawking…
...Η μεγλη αυτ, προσωπικτητα, …ο μεγλος επιστμων, που δεν μπορε να δουλψει οτε με τα χρια, οτε με τα πδια
και εναι πνω στο καρτσι… Απ ‘κε δουλεει με το κομπιοτερ και με τις αισθσεις του…
…Για μνα νας μεγλος γιος, … γιος μουσικς εναι ο Arvo Pärt…
…Εναι νας θρησκευτικς συνθτης της Ευρπης, που τσο λγο τον ξρουμε…
…Εναι ακμα, απ’ αυτος, που επιμνουνε στην θεα φση του ανθρπου…
…Αγι εναι μια γυνακα στην Αφρικ, που μεγαλνει ακμη το παιδ της, με τη ρζα της κραυγς της…
….?γιος εναι νας ψαρς του Αιγαου, που ξυπνει και κοιμται με τον λιο…





…Αφο μιλσαμε για Αγους, ας μιλσουμε και για αμαρτες…
…Ποια εναι τα επτ σγχρονα θανσιμα αμαρτματα;
…Η οικονομικ βουλιμα, …η αδιαφορα για τον συννθρωπο, …η αχαριστα, …η αναδεια,
…η λλειψη αγωγς, …η τηλεραση… και το ψεδος της εξουσας…
…Στην χρα μας, ποιοι χουν διαπρξει αυτ, τα αμαρτματα;
…λοι, οι πολιτικο…
…Υπρχει συγχρεση γι’ αυτος;
…χι …Στον Καιδα…
…Η διπραξη τους  μως, μπορε να σημανει και την λλειψη ηθικς…
...Μπως η ηθικ, που ως ννοια εναι ρευστ, χει οριοθετηθε διαφορετικ στην εποχ μας;

…χουμε συνδυσει την ηθικ με το σξ… Η ηθικ δεν χει καμα σχση με το σεξ… 
… Πρπει κανες να καταλαβανει αυτ, που εναι και να το σβεται…
…Να μην ντρπεται γι’ αυτ… και κτι ακμα, να γνωρζει την αποστολ του…
…Πρα πολλο νθρωποι, ετε απ την ζω, ετε απ τις συνθκες, ...γιατ τους υποχρενει καμι φορ το περιβλλον,
κι’ εγ ρχνω μεγλη ευθνη στα σπτια γι’ αυτ, …χνουν τον δρμο τους…
…Χνουν την αποστολ τους..
…Χνουν αυτ, που λμε “τι τραβ η ψυχ σου”, …που πσες φορς το λμε και πσες φορς, το ακολουθομε τελικ;…
…Η μουσικ μπορε να λειτουργσει ως καθαρτριο;
…Η μουσικ μπορε να λειτουργσει ιαματικ…
…Να αποπλνει τις αμαρτες, χι…
…Να τις μετατρψει, ναι… να τις αυξσει… (γλια)
…Η μουσικ δεν εναι μνο, κτι, που σε ηρεμε…
…Εναι και κτι, που σε ξεσηκνει…
…χει και τα δο αυτ, σημαντικτατα προτερματα, κατ την γνμη μου…
…Γιατ και η μουσικ, που ξεσηκνει, κνει δουλει…





…Τι αισθνεσαι ταν ξρεις τι πολλ απ τα τραγοδια σου, μιλον απευθεας στην καρδι των ανθρπων;
…Σμερα, μα φλη, μου γραψε στο Facebook, κτι…
…Mου λει, πρασα να θμα καρκνου και χω γνει καλ… Απ ττε, σκφτομαι τον νδρα μου και το παιδ μου, που μου σταθκανε
και ακοω αυτ, το τραγοδι σου…
… μια κυρα μου γραψε σε να e- mail, τι σε μια δσκολη στιγμ με τον νδρα της, η οποα ευτυχς πρασε, κουγε εκενο…
…λοι μου λνε: “ευτυχς πρασε”…
…ταν μου λνε: “ευτυχς πρασε” και εκενη την ρα, εχαμε συντροφι κτι δικ σου, …εκε νοιθω, αν θλεις,
τι αφο υπρχει αυτς, ο νας, …εντξει την κνω καλ, την δουλτσα μου…
…Τι πιστεεις για την Ελληνικ σγχρονη μουσικ σκην;
…χουμε πρα πολλ ταλντα, πως πντα…
…Πιστεω τι η να γενι εναι ακμα, εσωστρεφς…
…Αυτ, που λω καμι φορ, στα παιδι, που αγαπ και προσχω τι γενννε… εναι: “Ανοχτε τα παρθυρα… Να ακοει η γειτονι, τι φτιχνετε…”…
…Την ρα, που ο γετονας σου, θα σου πει τι αυτ, που παιζες εχθς, ταν ωραο, …κτι χει αρχσει και γνεται…
…Σε ποιους δεν θα δινες δεν θα επτρεπες ποτ να τραγουδσουν τραγοδια σου;
…Εγ, δεν θεωρ τι το τραγοδι, απ την ρα, που το φτιχνω, μου ανκει…
…Οποιοσδποτε νθρωπος με ωραα φων, θλει να ψελλσει στο στμα του, τις νοτολες μου, χει κθε δικαωμα, …απ’ που κι’ αν ρχεται,
…απ το διπλαν σπτι, …απ το απναντι σκυλδικο, …απ την Λυρικ σκην, …απ την παραπνω γειτονι,
…απ να νησ, μια νησιτισσα, πως μου χει τχει, … νας ωραος ψλτης…
…Αυτο, που δεν χουν αυτ, την νθεη σχση με το αντικεμενο, οπωσδποτε θα το χαλσουνε…
…Ας την κνουν οι λλοι, την δουλει, που χουν το ταλντο…





…Πολλ απ τα τραγοδια σου, μιλον για ρωτα… Τι ρλο χει παξει ο ρωτας στην ζω σου;
…Βενζνη… Δεν πει το αυτοκνητο… και ξαν… και ξαν… και ξαν…
…Εγ δεν νομζω τι κανενς ανθρπου, η ζω μπορε να προχωρσει, χωρς αυτ…
…Λνε τι ο ρωτας και ο θνατος μοιζουν, γιατ και στα δο υπρχει απλεια ελγχου…
…Ναι, αλλ υπρχει και η λλη ποψη, που λει τι ερωτευμαστε αυτ, που μας βοηθει να επενδσουμε τα επμενα νειρα μας…
…Ο εγωισμς τα κνει λα μαντρα…
…χεις χσει ποτ τον λεγχο της ζως σου, απ ρωτα;
…Ναι βεβαως…
…Τι εχε συμβε ττε;
…Τρομερ πργματα…
…Εναι πολ απλ τα πργματα, που συμβανουν, ταν χνεις τον λεγχο… Γνεσαι ρεζλι…(γλια)
…Τι χεις κνει απ ρωτα;
…Ξαφνικ ταξδια μιας νχτας…
…χω στελει πρωιν…
...Κτπησε το κουδονι και μπκαν μσα, τσσερεις σερβιτροι απ να πολ ακριβ ξενοδοχεο της Αθνας, που σρβιραν πρωιν…
...στειλα να πρωιν δρο, για να πω καλημρα…
…Τι εσαι ικανς να κνεις για τον ρωτα;
…Τρα, χω μεγαλσει…
…Αυτ, που κνω τρα, εναι να εμαι αληθιν γενναιδωρος…
…Δηλαδ, να σπρχνω τα πργματα προς τα εκε, που εναι δημιουργικ, μορφα, …να μην χουν βα ιδιοκτησας…
…Δεν κνει καλ το ασθημα ιδιοκτησας…
…Να χαιρμαστε πια, σο μπορομε και αντχουμε… σο τα σματα ανταποκρνονται…





…Απ τα τραγοδια σου, ποιο ξεχωρζεις και γιατ;
…να τραγοδι, που αγαπ πολ, για δικος μου λγους, εναι τa “Καινοργια Φτερ”…
…Γιατ ξαναφορτνουμε με ασθημα, τι μπορομε, απ το τποτα, πως τρα…
…Οι λληνες εμαστε μαθημνοι απ το τποτα να κνουμε μια γιορτ…
…Εμαστε μαθημνοι με μια ασμαντη αφορμ, …μια ονομαστικ γιορτ, …να γενθλιο, …μια επτειο, …να σηκνουμε λη, την γειτονι, στο πδι…
…Αυτ, σιγ – σιγ μας το ‘χασε, ο ευδαιμονισμς και η εκολη παροχ των τελευταων τριντα ετν…
…Πιστεω τι αυτ, την ρα, αυτ θα ξαναβρομε…
…Το οποο, το χουμε…
…Εναι μσα στο Θε μας… Εναι μσα στο κτταρο μας…  Εναι μσα στην ψυχ των Ελλνων…
…Λοιπν αυτ χσαμε και πρπει να το ξαναβρομε…





…Νομζω τι “Δεν μασμε” και στλνουμε “2012 Φιλι”…

…Μλησε μου, για σα γνονται στην αυλ του “Ελληνικο Κσμου”...
… λοι λνε τι εναι η πιο ριμη πλευρ των παιδιν… Εναι η πιο καλ Σπερα, ever…
…Εγ θα λεγα τι εναι σως η στιγμ, που το κναμε…
…Δηλαδ;
…Εν κναμε μια πολ οργανωμνη παρσταση, τον χειμνα, την ρα, που φρτωνε η κρση,
βλεπα γρω-γρω, τι καννας καλλιτχνης δεν αντιδροσε… με τχνη στο γεγονς…
…Μαζευτκαμε λοιπν, να βρδυ, που η Αγλαα το υποκνησε και αρχσαμε να γρφουμε νομερα,
να κνουμε αυθαιρεσες πνω σε τραγοδια σε σχση με την κρση…
…Αυτ επαμε να το κνουμε τσσερα βρδια, στην Αθηναδα, το χειμνα… Σχεδν δεν το επικοινωνσαμε… γινε χαμς… ρθε ο κσμος…
…Τα τσσερα βρδια ‘γναν οκτ… ρθε το Πσχα… και ττε επαμε: “Ωραα… μας κατσε… Πμε το στην Αυλ…”
…Στην Αυλ, αυτ το πρμα πρε λλη δισταση και ο κσμος ανταποκρθηκε…
…Εναι μια δρση, …δεν μπορ να το πω παρσταση…
…Εναι σαν αυτ, τα πργματα, που θα κανε κανες, αν ερχταν ξαφνικ, πολλο καλεσμνοι και λεγε με τι χω στο σπτι, θα περσουμε ωραα…
…Τι συνχεια θα χει;
…Αυτ, το σκηνικ περιστατικ, παρσταση στην παρσταση, παρνει νεση απ την συμπεριφορ και την αντδραση του κοινο…
...Νομζω τι η εξλιξη του, θα μας πει στον χειμνα… Αυτ αισθνομαι…
…Ποια εναι τα υπλοιπα σχδια σου;
…Αυτ, την στιγμ συγκεντρνω, γρω στα τριντα τραγοδια, που θα βγονε μαζ με να μικρ μυθιστρημα, γρω στις γιορτς
και που αρχζω σιγ – σιγ, να τα ηχογραφ…
…Εναι λη πολλν ετν, που αρχζει και φωνζει: “θλω, θλω θλω”…
… Επσης, νας καινοργιος χρος με τα παιδι, στο Γκζι, λγο μεγαλτερος απ την Αθηναδα, με ποτ και τσιγρο επιτλους,
γιατ δεν αντχω να υποχρενω τον κσμο να κθεται να μας κοιτζει χωρς να πνει…
…Εναι κτι, που και εδ στην Αυλ εναι πολ σημαντικ…
…Α!!!, να πω τι εδ, χουμε πτσα και παρκινγκ δωρεν και πολ χαμηλ εισιτριο…
…νας λγος, που θελα μεγαλτερο χρο, ταν για να μην αυξσουμε το εισιτριο…
…Θλω να ρχεται ο κσμος με δκα ευρ… Δεν θλω να το πω παραπνω…
…Τλος, υπρχουν σχδια στο συρτρι, που χρειζονται χρματα, που χρειζονται μα ακριβ παραγωγ…
...Αυτ, προς το παρν, τα χουμε ξεχσει…
…Μια ευχ για το μλλον…
…Θλω να ευχηθ να ξαναβρομε το μσα σπτι μας…

…Εχε περσει η ρα και ο ?ρης Βλχος εχε αρχσει να προβρει κποια μελωδα στο να απ τα δο πινα της σκηνς…
…Σε λγη ρα, η Αγλαα Παππ θα κανε το καμπαρ νομερο της, απ την Λυσιστρτη
και τα παιδι της Σπερα- Σπερα θα ξανατραγουδοσαν: “ Μην μου κλαις - δεν κνει!
...Κοτα της νκης τα κτασπρα φτερ κι’ αν με θλεις λιγκι μου φτνει…
Θα ξαναβρομε στους δρμους τη χαρ με καινορια φτερ…”…
…Φεγοντας, σκεφτμουνα τι αν η μουσικ ταν θρησκεα και ο Σταμτης Κραουνκης, γιος,
ττε  σε αυτ, το μονοπτι, θα τον ακολουθοσαν: μα οσα (Αγλαα Παππ) και επτ μρτυρες (Χρστος Γεροντδης, Μπμπης Γοσιας,
Jerome Kaluta, Θανσης Καραθανσης, Χρστος Μουστκας, Κστας Μπουγιτης, Γιργος Στιβανκης)…










Copyright 2013 FASHIONISTAS. All rights reserved